🌿 ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕು
🌿 ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕು
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಿತ್ತು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಸರು ಸೂರ್ಯಪುರ. ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಣ್ಣಿನ ಮನೆಗಳು, ಹಸಿರು ಹೊಲಗಳು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಎಮ್ಮೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ರೈತರು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.
ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರಘು ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದ. ರಘು ಬಡ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಕನಸುಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ತಂದೆ ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ, ತಾಯಿ ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಣದ ಕೊರತೆ ಇದ್ದರೂ, ರಘುವಿನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಶೆ ಸದಾ ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು —
“ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಬೇಕು.”
ರಘು ಓದಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲು ಹಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ದಿನವಿಡೀ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಹಳೆಯ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಸಿವಿನಿಂದಲೇ ಓದಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ನೇಹಿತರು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ನಗೆಯಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
“ಓದುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಇದರಿಂದ ಏನು ಆಗುತ್ತೆ?” ಎಂದು ಕೆಲವರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಘು ಮಾತ್ರ ಮೌನವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು —
ಕಾಲವೇ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ವರ್ಷ ಮಳೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಾರದ ಕಾರಣ, ಹಳ್ಳಿಯವರು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದರು. ಬೆಳೆ ನಾಶವಾಯಿತು. ಹಲವರು ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ರಘುವಿನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಆದರೆ ರಘು ಹತಾಶನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ:
“ನಾವು ಕೈಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪರಿಹಾರ ನಮಗೇ ಸಿಗಬೇಕು.”
ಅವನು ಕೃಷಿ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದ್ದ ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ. ನೀರಿನ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಮಳೆ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹ, ಕಡಿಮೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ. ಮೊದಲಿಗೆ ಯಾರೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಘು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಸಣ್ಣ ತೋಟ ಮಾಡಿ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಫಲಿತಾಂಶ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಹಳ್ಳಿಯವರು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹ ಕೆರೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನ ಮತ್ತೆ ಚೇತರಿಸಿತು.
ಈ ಸುದ್ದಿ ಪಟ್ಟಣದವರಿಗೂ ತಲುಪಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದರು. ರಘುವಿನ ಕೆಲಸ ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚಿದರು. ಅವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಸಹಾಯ ನೀಡಿದರು.
ರಘು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅವನು ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತೀ ಕಲಿತ ಪಾಠವನ್ನು ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಕನಸು ಅವನಿಗಿತ್ತು.
ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ರಘು ದೊಡ್ಡ ಕೃಷಿ ತಜ್ಞನಾದ. ಆದರೆ ಅವನು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸೂರ್ಯಪುರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ.
ಈಗ ಸೂರ್ಯಪುರ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿದೆ. ಹೊರಗಿನವರು ಬಂದು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ರೈತರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ ರಘುವನ್ನು ಕೇಳಿದ: “ಅಣ್ಣಾ, ನೀವು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವರಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇದ್ದೀರಾ?”
ರಘು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ: “ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕಾಗಿದ್ದೆ. ಈಗ ಆ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹರಡಬೇಕು.”
🌼 ಕಥೆಯ ಪಾಠ
👉 ಕನಸು ದೊಡ್ಡದಾದರೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗುತ್ತದೆ
👉 ಹತಾಶೆಯಾಗದೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಬದುಕೇ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ
👉 ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸು — ಇತರರ ಬದುಕಿಗೂ ಬೆಳಕು ನೀಡುವುದು
Comments
Post a Comment